Heb je ooit een traumatische gebeurtenis meegemaakt die je blijft achtervolgen? Of wil je onderzoeken of je een trauma hebt? Spanning, angstklachten, grillige emoties en slaapproblemen kunnen wijzen op een dieperliggend trauma.
Om te voorkomen dat we het woord trauma te pas en te onpas in de mond nemen, wil ik graag toevoegen dat niet alle trauma even heftig hoeft te zijn. Ik noem het ook wel eens je mentale ‘blauwe plekken’. Het is belangrijk om te weten dat we verschillende soorten trauma niet hoeven te vergelijken en dat we het ook niet erger of minder erg moeten maken dan hoe jij het ervaart. Wat jij voelt mag serieus genomen worden en mag je ten diepste gaan erkennen. Hierdoor wordt het draaglijker en kan het uiteindelijk ook luchtiger worden.
Het is belangrijk om te begrijpen dat niet de traumatiserende gebeurtenis zelf het trauma is, maar hoe jij de gebeurtenis hebt ervaren. Wanneer de ervaring te overweldigend is om te verwerken, kan je primaire stressreactie (vechten, vluchten of bevriezen) niet voldoende zijn, of kan deze te lang aanhouden. Hierdoor kan een deel van je persoonlijkheid afgesplitst raken – dit noemen we het traumadeel. Dit traumadeel houden we graag afgeschermd, want het onder ogen zien brengt je in contact met de onderliggende angst en pijn. Daarom ontwikkel je onbewust overlevingsmechanismen om het te vermijden. Het kan zelfs zijn dat je het je niet kunt herinneren. Toch ligt trauma opgeslagen in je lijf en zal het lijf reageren als het wordt getriggerd.
Bij hechtingstrauma is het proces vaak langduriger en speelt het zich af in de kindertijd. Vaak wordt het op volwassen leeftijd bevestigd in relaties met anderen, waardoor de impact zich verdiept.
Wanneer je gezonde deel, je ‘volwassen autonome zelf’, sterk genoeg is, is de tijd mogelijk rijp om je trauma stap voor stap te gaan aankijken. Dit gebeurt onder mijn begeleiding in een vertrouwde en veilige omgeving, in een tempo dat voor jou goed voelt. Hoewel het beangstigend kan lijken, is het belangrijk om te weten dat het niet gevaarlijk is. De situatie van toen komt namelijk niet meer terug.
Het doel van traumabehandeling is om het traumadeel te integreren in je persoonlijkheid zodat je je weer een compleet mens gaat voelen. Het constant beschermen en vermijden van dit deel kost namelijk veel energie. Je gaat letterlijk van overleven naar leven!